Autoprodukcja energii elektrycznej w zakładzie przemysłowym. System wsparcia kogeneracji

Rynek energii w Polsce w ostatnich latach charakteryzuje się dużą niepewnością. Wynika ona zarówno ze zmienności cen na rynkach paliw, co jest naturalne i uwarunkowane globalnie, ale także ze zmian regulacyjnych zarówno na poziomie europejskim – zaostrzanie szeroko rozumianej polityki klimatycznej i dekarbonizacyjnej, jak i polskim – zmiany w ustawach o odnawialnych źródłach energii, wprowadzeniu rynku mocy, czy, okresowo, ustawie o cenach energii. Przemysł, szczególnie ten energochłonny, jest wrażliwy na zmiany cen energii. Zmiany o kilkadziesiąt procent rocznie, wpływają na koszty przedsiębiorstwa często w rzędzie wielkości odpowiadającemu rentowności biznesu, co spędza sen z powiek zarządzającym. Dlatego przedsiębiorcy rozważają inwestycje we własne źródła energii widząc w nich szansę na obniżenie kosztów produkcji i zwiększenie konkurencyjności. Niepewność regulacyjna zdecydowanie nie pomaga w wycenie ryzyka inwestycyjnego. Sposobem na zmniejszenie wspominanego ryzyka oraz impulsem do podjęcia działań inwestycyjnych mających na celu dywersyfikację źródeł energii w zakładach przemysłowych mogą okazać się obowiązujące systemy wsparcia. 

Rozwiązania pozwalające na produkcję własnej energii różnią się pomiędzy sobą dyspozycyjnością, kosztami inwestycyjnymi i operacyjnymi oraz wymaganiami związanymi z parametrami termodynamicznymi procesów produkcyjnych w zakładzie. Dlatego zastosowanie optymalnego rozwiązania pod względem technicznym (jak i ekonomicznym) wymaga szczegółowej i indywidualnej analizy. Różnice w dostępnych rozwiązaniach technicznych dotyczą także możliwości systemowego wsparcia inwestycji w autoprodukcję energii elektrycznej. Dotyczą one zarówno kosztów inwestycyjnych, jak i operacyjnych, które pozwalają na poprawę, a w niektórych przypadkach, na uzyskanie rentowności inwestycji. 

Systemowe wsparcie operacyjne dla układów kogeneracyjnych oparte jest o przepisy ustawy o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji. Należy podkreślić, że moc elektryczną jednostki określa się nie na podstawie kart katalogowych producenta silnika kogeneracyjnego a w oparciu o nominalną moc elektryczną na zaciskach generatora takiego układu. Dla jednostek poniżej 1 MW ustawodawca przewidział wsparcie w postaci premii gwarantowanej związanej z dopłatą do każdej wyprodukowanej w układzie megawatogodziny energii elektrycznej brutto. W tym przypadku nie ma znaczenia czy całą energię wyprodukowaną w układzie zużyjemy na własne potrzeby i jaką część wyprodukowanej energii ewentualnie oddamy do sieci publicznej. Tylko wytwórca energii, którego jednostka spełnia jednostkowy wskaźnik emisji dwutlenku węgla na poziomie nie wyższym niż 450 kg CO2 na 1 MWh wytworzonej energii może wystąpić o wypłatę premii gwarantowanej. Wartość premii gwarantowanej jest ustalana na każdy rok kalendarzowy, więc w okresie wsparcia będzie się zmieniać. Premię można uzyskiwać maksymalnie przez 15 lat, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2048 roku. Zgodnie z dotychczasowymi rozporządzeniami wartość premii gwarantowanej dla nowej małej jednostki kogeneracji opalanej paliwami gazowymi wynosiła 140–150 PLN/MWh.

Inaczej wygląda wsparcie dla jednostek o mocy nie mniejszej niż 1 MW. W takim przypadku klasyczna autoprodukcja rozumiana jako produkcja energii elektrycznej przez odbiorcę końcowego, który energię elektryczną wyprodukowaną we własnej instalacji zużywa w znacznej części na potrzeby własne nie jest wspierana w ogóle. Ponadto także wyprodukowane ciepło w takiej instalacji nie może zostać swobodnie wykorzystane przez producenta we własnym zakładzie. Wsparcie dla takich elektrociepłowni w obecnym systemie skierowane jest do jednostek kogeneracyjnych, które wytworzone ciepło w co najmniej 70% kierują do publicznej sieci ciepłowniczej, co w większości przypadków ogranicza beneficjentów do obecnych ciepłowni miejskich. Spełnienie obydwu powyższych warunków czyni taką jednostkę praktycznie źródłem zawodowym, a nie przemysłowym. Brak wsparcia dla większych jednostek produkujących energię na potrzeby własne nie zniechęca jednak przemysłu do inwestycji w kogenerację – budowy własnych elektrociepłowni przeprowadzają firmy energochłonne z różnych branż, np. z sektora mleczarskiego, piwowarskiego, w szklarniach czy w przemyśle ceramicznym.

Baza wiedzy

Instalacje PV powyżej 50 kW – jak wygląda przebieg inwestycji?

Dynamiczny rozwój energetyki słonecznej w Polsce związany jest z rosnącymi kosztami zakupu energii, a więc i coraz wyższymi kosztami funkcjonowania przedsiębiorstw. Znaczący wpływ na wzrost zainteresowania instalacjami opartymi na energii odnawialnej ma również fakt, że coraz więcej przedsiębiorstw zobligowanych jest do monitorowania oraz raportowania poziomu emisji gazów cieplarnianych, które powstają w związku z prowadzoną przez nie działalnością.

Instalacje PV do 50 kW – jak wygląda przebieg inwestycji?

Instalacje fotowoltaiczne to rozwiązania oparte na energii odnawialnej, na które coraz częściej decydują się Polacy. Zarówno przedsiębiorstwa, jak i odbiorcy indywidualni (gospodarstwa domowe) poszukują sposobów na niezależność energetyczną oraz oszczędność kosztów. W dobie pogłębiającego się kryzysu energetycznego inwestorzy decydują się na bezpieczne i ekonomicznie uzasadnione przedsięwzięcia.

Środki w kolejnej perspektywie finansowej UE przeznaczone na transformację energetyczną

Odnawialne źródła energii coraz mocniej wpisują się w otaczający nas świat, a globalny rynek stale rozwija się w kierunku oszczędzania energii oraz zwiększania efektywności energetycznej, tym samym wywierając na gospodarkach konieczność transformacji energetycznej zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies.

W naszym serwisie informacyjnym używamy plików cookie, w celu ułatwienia użytkownikom korzystania ze wszystkich funkcjonalności naszego portalu. Jeśli Państwa przeglądarka nie blokuje takich plików, przesyłanych przez nasz serwer, oznacza to, że Użytownik zgadza się na ich przechowywanie na swoim komputerze.